Fietsen in India – 1995

Kausani – Gwaldam

Al om zes uur op om de hopelijk spectaculaire zonsopgang boven de Himalaya mee te maken. Buiten was het koud, op het dakterras bevonden zich al verscheidene Indiase, dik in dekentjes en ijsmutsen gewikkelde, toeristen. Er ontrolde zich al gauw een prachtig panorama van besneeuwde pieken over de hele breedte van de horizon. Hiervoor waren we gekomen! Zo mooi hadden we het ons niet voorgesteld, laat staan ooit gezien!

We daalden weer eens flink; zo’n 20 km tot aan het dorpje Bajnath op 1125 m. Daarna ging het weer omhoog, nog steeds met fraaie vergezichten. Onderweg in een dorpje kregen we van een totaal onverstaanbaar mannetje bloemetjes van de tempel begepen we. Die worden altijd op je hoofd gestrooid, dus wij hebben ze maar heel beleefd onder onze petjes gedaan!

Het bleef die middag stijgen en later op de middag zouden we de laatste koekjes en bananen moeten aanspreken om de laatste km naar Gwaldam te kunnen fietsen. Gwaldam was weer zo’n mini-dorp met 1 straat, maar wel iets groter dan Kausani.

Het Tourist Rest House had een keurige kamer en de beheerder sprak uitstekend engels; zelf de lakens leken wel schoon in het schemer (de stroom was weer eens uitgevallen). Met de bekende emmer heet water (“ek balti garam pani”) ons prima gewassen. Het Tourist Resthouse had zelfs een dining hall waar we na navraag al wel om negen uur (!) zouden kunnen eten. Of dat ook eerder kon, vroegen wij. Of we dan niet gelucht hadden , was de tegenvraag. Uiteindelijk zouden we om zes uur (“very fast cooking..!”) kunnen eten.