Fietsen in Ecuador in 1993

In 1993 fietsen wij door een deel van Ecuador. Praktische informatie voor de fietser met bestemming Ecuador. Deze tekst is eerder (deels) verschenen in het blad Fiets. Mocht je na het lezen van deze informatie de smaak te pakken hebben gekregen dan is er ook nog een pagina met een uitgebreide fietsreisbeschrijving.

Routeoverzicht

Route van dag tot dag

Quito – Cayambe (via Tabacundo)

Vanaf stadsgrens Quito afdaling naar Calderon. Daar begint de 20 km lange vrij steil afdaling naar Guayllabamba (rivierdal). In dat dal even vlak maar vlak daarna begint de lange klim naar La Esperanza en Tabacundo. Gebied ruig en woest. Geen dorpen of cafeetjes langs deze route. Wel heel rustig. De afdaling naar Cayambe is te verwaarlozen.

Cayambe – Otavalo

De klim tot aan de provinciegrens is zeker niet te steil. Daarna korte afdaling naar het meer. Mooi uitzichtpunt rechts van de weg in bocht. Eenmaal langs het meer blijft de weg voortdurend stijgen en dalen. De laatste 3 km gaat het dan weer bergafwaarts naar Otavalo.

Otavalo – Lago Quiroga v.v.

Via hoofdweg Otavalo in noordelijke richting verlaten. Je moet hier over een heuvel heen maar 3 km. buiten de stad sla je links af voor een afdaling naar een diep gelegen rivierdal. Korte klim naar het leerdorp Cotocachi (?). Mooie zeer rustige weg door landelijk gebied. Stijgt eerst langzaam maar geleidelijk neem stijging toe. Vanaf het dorpje Quiroga is het plm. 15 km tot het kratermeer. Op het moment dat de lange haarspeld-slingers beginnen ben je er bijna.

Cayambe – Songalqui

Vanaf C. daalt de weg meestal tot Succubamba; je passeert de evenaar. Vanaf Succubamba kan er gekozen worden voor een lange afdaling naar Guyllabamba (en van daar verder naar Quito). Of je kunt de zuidelijk route nemen om Quito heen via Pifo. Deze route wordt gevolgd door al het vracht-verkeer dat niet door Quito zelf mag of wil rijden. Het verkeer hier is echter niet te druk. Dichtbevolkt gebeid.

Songalqui – Lasso – Latacunga

De Panamerican Highway (vooral in het weekeinde behoorlijk druk) blijft voort- durend stijgen tot een pas van plm. 3200 m. Het hele stuk tot in Latacunga kan er dan weer afgedaald worden. Over- nachtingsmogelijkheid die nog niet in de reisgids stond: Cabañas Cotapaxi ; 3 km voorbij de ingang naar Hacienda La Cienega.

Cotapaxi Nationaal Park

Ongeveer 10 km ten noorden van de bovengenoemde Cabañas ligt de ingang naar het Cotapaxi NP. Bezoek bij mooi weer (uitzichten) de moeite waard. Vanaf die ingang is het plm. 15 over een slecht onverharde weg naar het Visitors Centre op plm. 3600 m. Na 6 km passeer je het officiële ingang van het park. Het eerste stuk van de weg is erg mul. Daarna wisselende kwaliteit maar nergens goed. Behoorlijk steil. Na het Visitors Centre klimt de weg nog 4 km’s door tot een meer op 3800 m. Daarna nog 12 km tot het einde van de weg op 4600 m. Over deze laatste twee stukken hebben wij geen gegevens! Reken voor de afdaling plm. 50 – 75 % van de tijd die je nodig had om boven te komen gezien de toestand van de weg.

Latacunga – Ambato

Deze route is min of meer vlak en voor een deel ook bergaf. er komen twee korte klimmen in voor bij het oversteken van riviertjes. Vlak voor Ambato moet nog even de Rio Ambato overgestoken worden. Steil naar beneden en even steil weer omhoog. Veel verkeer op dit stuk. Mooi uitzichten op diverse vulkanen.

Ambato – Pellileo – Baños

Tot Pellileo matig stijgende weg. Af en toe wat kleine klimmetjes. Vlak buiten het dorp begint de fantastische afdaling naar het op plm. 1800 m gelegen Baños. er zit maar een kort maar gemeen steil klimmetje in vlak na een brug en 1 km voor de afslag naar Riobamba. Daarna komt al afdalend Baños al snel in zicht.

Baños – Puyo

Spectaculaire afdaling naar de Oriente. Van 1800 naar 950 m. Tot aan de tunnel even buiten B. is de weg verhard. Tunnels onverlicht maar kort (plm. 200 m). Daarna volgen ongeveer 30 zeer steile onverharde km’s. Fraaie uitzichten op de vallei en watervallen. Na en in het dorpje Rio Verde begint de verharding. Tot aan Puyo zijn nu grote stukken verhard maar de moeilijke delen, zoals bij bruggen of nauwe kloven, zijn nog steeds erg slecht. Afdaling is goed te doen maar andersom lijkt het een hele klus.

Puyo – Tena

Fullsize version

Vanaf Puyo is alles onverhard. De kwaliteit varieert nogal maar het type vuistgrote keien, mansdiepe gaten overheerst. Langs deze weg liggen slechts gehuchtjes met beperkte voor-zieningen. De weg stijgt en daalt voortdurend maar nergens lang. Er is maar heel weinig verkeer. Ergens na het dorp Santa Clara begint langere afdaling naar de Rio Napo. Vlak na de Rio Napo klimt de weg even heel steil en is ook erg slecht (3 km). Daarna komt al snel Tena (alle voorzieningen) in zicht.

Puerto Missahualli e.o.

Vanuit het zuiden komend ligt vlak na de Rio Napo (zie boven) de afslag naar het jungledorpje Puerto Missahualli. De zeer slechte weg volgt 17 km lang de Rio Napo en houd dan op het dorpsplein op. Van hieruit kun je slechts per kano of te voet verder. De terugweg kan echter wel via een andere route gereden worden. Huur in P.M. een kano (plm. f1 ,- voor 2 personen + fietsen) om de rivier recht over te steken. Aan de overkant loopt ook een weg parallel aan de rivier. Via 2 km jungleroad kan deze weg (naar Ahuano) worden bereikt. Op deze weg ga je linksaf naar Ahuano (dure jungle lodges) of rechtsaf weer richting de weg Puyo – Tena.

Tena – Baeza

Full Size Image

Baeza ligt op plm. 1900 m. dus er moet flink geklommen worden. De eerste 10 km van Tena naar Archidona zijn onverhard en van matige kwaliteit. De volgende 26 km zijn voorzien van een soort bobbelig asfalt. Na Rio Jomandy begint de echte stijging pas. Na einde asfalt nog plm. 10-15 km naar de top waar de Maria Virgen del Camino het hoogste punt aangeeft. De weg is slecht. Dan volgen nog plm. 7 slechte km’s afdaling naar Cosanga. Totaal vanaf de top 27 km tot Baeza. Na Cosanga is de dirt-road vrij goed van kwaliteit.

Baeza – Papallacta

Afstand 37 km maar wel voortdurend steil omhoog over een onverharde weg. Wegdek verhoudingsgewijs erg goed. Dit is de belangrijkste aanvoerroute voor de olieboorders in de Oriente. Verkeer geen probleem. Aan de verbetering en ver- harding van deze weg wordt gewerkt. Veel nieuwe bruggen lagen er al. Papallacta (hete bronnen) ligt op 3300 m dus erg koud ‘s-nachts.

Papallacta – Quito

Trek voor de 24 km naar de top de hele morgen uit want de weg is (soms zeer) steil en de hoogte speelt je ook parten. De pas ligt op ruim 4100 m. Het eerste stuk uit het dorp is het steilste van de hele route. Een geheel nieuwe geheel geasfalteerde weg was in augustus 1993 al zeer ver gevorderd. Deze nieuwe weg is minder steil en geheel geasfalteerd! Vanaf de top (Maria kapelletje) is alles asfalt. Moeiteloos afdalend komt na 27 km Pifo in zicht. Daarna volgt al snel Tubaco een voorstad van Quito. Naar Quito zelf moet er dan nog zo’n 15 km matig steil geklommen worden wat de stad zelf ligt op een plateau plm. 500 m. boven de vallei.

Nog vragen?

Reacties, opmerkingen over deze pagina’s zijn altijd welkom. Stuur ons een berichtje.